و عربيت و رياضيه و حكمت متعاليه تسلطى تمام داشته و خط را خوش مىنگاشته ، و در عرفان و تصوف از خدمت مرحوم منور على شاه وصفى عليشاه فيض‌ياب شده و شعر هم مىگفته و تخلص عبدى مىنموده . و او در اين سال متولد شده و پس از تحصيلات و كسب عرفان از طرف منور عليشاه لقب ظهور على يافته و پس از وفات پدر در سنه 1306 كه برادرش سلطان اويس ميرزا لقب معتمد الدوله يافت وى ملقب به احتشام الدوله و پس از وى معتمد الدوله گرديد ، و كتب چندى تأليف كرده ، از آن جمله « كتابى در رجال » . و در ماه رمضان المبارك سنه 1321 هزار و سيصد و بيست و يك - مطابق قوس ماه برجى - در تهران وفات كرد . و فرزندش شبل الدوله در سالنامهء « نامهء دانشوران » ذكر شده ، و شايد اشعارى كه در كتاب « نابغهء علم و عرفان : 77 » از عبدى شاعر در مدح حاجى ملا سلطان على گنابدى نقل كرده از او باشد « 1 » . * ( 1293 - تولد شيخ عبد اللّه قطيفى ، ره ) * وى فرزند معتوق بن عبد الحسين بن مرهون ، و خود از علماء عصر ما بود ، و به‌طورىكه در « الذريعة 12 : 197 ش 1319 » فرموده در اين سال متولد شده و كتابى بنام « سفينة المساكين » براى نجات شاكين ، در احكام شكوك نماز تأليف نموده ( كه تمام آن را شيخ فرج آل عمران در كتاب « الازهار الارجية » درج كرده ) . و پس از مدت هشتاد و هشت سال عمر در سنه 1362 هزار و سيصد و شصت و دو وفات كرده .

--> ( 1 ) مأخذ اصلى مرحوم معلم در اين شرح حال « طرائق الحقائق 3 : 206 » بوده و ساير مصادر در « فرهنگ سخنوران » مذكور است . م .